الشيخ رسول جعفريان

1266

رسائل حجابيه (فارسى)

و معنى اين عبارت اين نيست كه بايد زنان چادر كرب دوشين و چاقچور تركى بپوشند و پيچهء بافته از دم اسپ با روبندهء با چشمه‌دوزى بزنند يا شليته‌اى كه ناصر الدين شاه بر تن رقاصه‌هاى اروپايى ديد و به ايران سوغات آورد ، به پا كنند . هيچ يك از اين چيزها لباس زنان عهد پيغمبر نبود ، و پوشيدن عورت مستلزم اين نيست كه ما زنان خود را به صورت كلاغ دربياوريم . اگر عربى نمىدانيد تا كتب فقه و تفسير عربى را بخوانيد ، به تفسير ابو الفتوح رازى كه به فارسى است و وزارت معارف ايران آن را منتشر كرده است ، مىتوانيد نگاه كنيد . در جلد چهارم آن كتاب در صفحهء 32 و 33 تشريح معناى اين آيه را بخوانيد و ببينيد كه مىگويد : زنان بايد از زنا اجتناب كنند و عورت خود را بپوشند ، ولى از زينت ايشان چيزهايى هست كه ستر آن واجب نيست ؛ مثل سرمه و خضاب و انگشترى و دستورنجن ( يعنى النگو و دست‌بند ) ، و همچنين زن مجاز است كه صورت و دست خود را تا ساق خود نشان بدهد ؛ و بنابراين روى و كف دست و ساق دست و كف پا عورت نيست ؛ و حتى اگر در موقع نماز هم اين مقدار از بدن يك زن را نامحرم ببيند ، نمازش درست است و گناهى مرتكب نشده است . و حتى خلخال و گردن‌بند و گوشواره را هم بعضى از مفسرين جزء زينت‌هايى شمرده‌اند كه ظاهر كردن آن‌ها جايز است . « 1 » اگر شما مسلمانيد و به قرآن و تفسير معتقديد ، حكم خدا اين است و اعلم علما و مجتهدين هم حق ندارد به غير ما أنزل الله فتوا دهد و حكم خدا را به رأى خود تبديل كند . ولى عمل ما و كليهء مسلمانان اين عصر بر اين است كه قوانين و عادات و رسومى را كه منافى زندگانى امروزى و مقتضيات اين زمان است و مايهء زحمت و وهن ماست ، متروك بگذاريم ، و از قوانين عرفى و مدنى كه وضع كردهء اين عهد است ، متابعت كنيم . قصاص سارق در قرآن بريدن دست معين شده است ؛ مجازات زنا سنگباران تعيين شده ، براى شراب خوردن هشتاد ضربت تازيانه مقرر شده ، ما ديديم كه امروز به اين احكام نمىتوان عمل كرد ، ترك كرديم . به جاى خمس و زكات دادن به دولت ، ماليات عرفى مىدهيم . تعدّد ازدواج را كه در قرآن اجازه داده شده ، داريم موقوف مىكنيم . ازدواج دختران نه ساله را از بين برده‌ايم . خواجه كردن سياه‌هاى بيچاره را كه تا هفتاد هشتاد سال پيش معمول بود ، ترك كرده‌ايم ، و اصلا خريد و فروش غلام و كنيز كه حتى امام و پيغمبر هم از آن روىگردان نبودند ، امروزه برحسب قرارداد و پيمانى كه بين ناصر الدين شاه و دولت انگليس منعقد

--> ( 1 ) . روض الجنان تفسير ابو الفتوح ، ( تصحيح ياحقى و ناصح ، مشهد ، بنياد پژوهشهاى اسلامى ، 1368 ) ج 14 ، ص 125 . اينها اقوال مختلفى است كه نقل شده و طبعا اين فقها هستند كه از ميان اين اقوال ، آنچه را مطابق موازين بپذيرند ، براساس آن فتوا مىدهند . خود ابو الفتوح پس از اين نقل‌ها مىگويد : و معتمد آن است كه گفتيم كه جز روى و كف‌هاى دست نشايد تا در نماز گشاده باشد .